29 listopada 2025 roku Polska obchodzi Dzień Podchorążego – święto upamiętniające wydarzenia z nocy 29 na 30 listopada 1830 roku, kiedy podchorążowie Szkoły Piechoty w Warszawie pod wodzą podporucznika Piotra Wysockiego rozpoczęli powstanie listopadowe, atakując Belweder.
Mielec – miasto w południowo-wschodniej Polsce, w historycznej Małopolsce (ziemia sandomierska), położone w dolinie Wisłoki na obszarze Kotliny Sandomierskiej. Jest siedzibą powiatu mieleckiego. Na koniec 2024 r. liczyło 56 515 mieszkańców, co czyni je drugim największym miastem Podkarpacia.
To ważny ośrodek przemysłowy z rozwiniętym szkolnictwem technicznym. Miasto posiada lotnisko obsługujące ruch pasażerski i czarterowy oraz bocznicę kolejową prowadzącą także do Specjalnej Strefy Ekonomicznej Euro-Park Mielec. Mielec jest największym polskim miastem bez bezpośredniego dostępu do dróg krajowych – najbliżej przebiegają A4 i DK9.
W latach 1975–1998 należał do województwa rzeszowskiego.
Historia sięga XIII wieku – pierwsza wzmianka o Mielcu pojawia się w bulli papieża Grzegorza IX z 1229 r., a parafia istniała już w XIV wieku. Prawa miejskie miasto otrzymało ostatecznie 18 listopada 1470 roku, nadane przez Jana i Bernardyna Mieleckich.
Prawo nadawania obywatelstwa honorowego „w uznaniu zasług publicznych” zostało przyznane miastom na mocy Ustawy gminnej dla Królestwa Galicji i Lodomerii z Wielkim Księstwem Krakowskim z dnia 12 sierpnia 1866 roku. Na jej podstawie Rada Gminna, a od 1889 roku Rada Miejska miasta Podgórza, mogła wyróżniać osoby szczególnie zasłużone dla społeczności lokalnej.
W latach 1867–1914 przyznano w ten sposób 31 tytułów honorowego obywatelstwa, oddając hołd tym, którzy przyczynili się do rozwoju Podgórza, Krakowa oraz całej Galicji. Lista wyróżnionych stanowi dziś ważne świadectwo zaangażowania mieszkańców i przyjaciół miasta w życie publiczne, gospodarcze i kulturalne regionu.
Wykaz wójtów krakowskich i jurydyków (1397–1794) to niezwykle cenne opracowanie historyczne przedstawiające rozwój administracji miejskiej Krakowa na przestrzeni blisko czterech stuleci. Obejmuje on osoby sprawujące funkcję wójtów miejskich oraz zarządców jurydyk – niezależnych jednostek miejskich, które działały obok Starego Miasta i posiadały własne sądy, prawa oraz administrację.
Okres od 1397 do 1794 roku ukazuje zarówno czasy świetności Krakowa jako stolicy Królestwa Polskiego, jak i jego stopniowe rozdrobnienie na liczne jurydyki powstające wokół murów miejskich. Zestawienie to stanowi ważne źródło wiedzy o rozwoju samorządu miejskiego, strukturze władzy i życiu społecznym w dawnej stolicy Polski.
Podgórze (dawniej Wolne i Królewskie Miasto Podgórze) to historyczna część Krakowa, położona na prawym brzegu Wisły, obecnie obejmująca zachodni obszar dzielnicy XIII Podgórze. Dawniej było to samodzielne miasto, które uzyskało prawa miejskie 26 lutego 1784 roku.
W 1810 roku Podgórze zostało tymczasowo włączone do Krakowa, jednak ponownie odzyskało niezależność i prawa miejskie w 1815 roku. Ostatecznie, 1 lipca 1915 roku, nastąpiło trwałe połączenie z Krakowem – wówczas Podgórze stało się jego XXII dzielnicą katastralną. Dziś jest to tętniąca życiem część miasta, bogata w historię, zabytki i wyjątkowy klimat.
Parafia Bożego Ciała w Krakowie to jedna z najstarszych parafii rzymskokatolickich w mieście. Należy do dekanatu Kraków-Kazimierz w archidiecezji krakowskiej i znajduje się przy ulicy Bożego Ciała na krakowskim Kazimierzu. Została założona w 1335 roku, a monumentalny kościół parafialny wznoszono etapami aż do 1477 roku. Świątynia słynie ze swojego bogatego wystroju i długiej historii związanej z zakonem kanoników laterańskich. W jej wnętrzu przechowywane są relikwie św. Stanisława Kazimierczyka, jednego z najbardziej znanych kazimierskich świętych.
W kalendarzu polskich świąt zawodowych 30 września zajmuje szczególne miejsce. To właśnie tego dnia obchodzimy Dzień Archiwisty – święto osób, które każdego dnia dbają o zachowanie narodowej pamięci i historii.…
Biskupi katowiccy – duchowni pełniący posługę biskupów diecezjalnych, koadiutorów oraz biskupów pomocniczych w diecezji katowickiej, a od 1992 roku – w archidiecezji katowickiej.
Diecezja katowicka została erygowana 28 października 1925 roku bullą papieża Piusa XI Vixdum Poloniae unitas.
Biskupi katowiccy, obok obowiązków administracyjnych i duszpasterskich, odegrali istotną rolę w historii Śląska, wspierając wiernych w czasach wojen, prześladowań, komunizmu oraz przemian społeczno-gospodarczych regionu. Biskupi pomocniczy wspierali ordynariuszy w kierowaniu diecezją, sprawując sakramenty, wizytując parafie i angażując się w działalność charytatywną i edukacyjną.
Od momentu podniesienia diecezji katowickiej do rangi archidiecezji w 1992 roku, jej hierarchowie zyskali również rolę metropolitów, stojących na czele metropolii górnośląskiej, obejmującej kilka sąsiednich diecezji. Dzięki temu biskupi katowiccy stali się ważnymi postaciami w strukturze Kościoła w Polsce, a także ambasadorami wartości chrześcijańskich w życiu społecznym i kulturalnym regionu.
Honorowi Obywatele Katowic – to osoby, którym nadano honorowe obywatelstwo miasta jako najwyższy wyraz uznania i wdzięczności. Tytuł ten po raz pierwszy przyznano w 1892 roku, a od 2004 roku funkcjonuje on pod oficjalną nazwą „Honorowy Obywatel Miasta Katowice”.
Wyróżnienie to przyznaje Rada Miasta Katowice wybitnym katowiczanom oraz osobom spoza miasta, które wniosły szczególny wkład w jego rozwój i promocję. Stanowi ono – obok tytułu „Zasłużony dla Miasta Katowice” – jedno z najważniejszych odznaczeń honorowych ustanowionych w Statucie miasta.
Zasady jego przyznawania były stopniowo doprecyzowywane. Po raz pierwszy określono je uchwałą Rady Miejskiej Katowic z 11 grudnia 1995 roku, kiedy obowiązywała nazwa „Honorowy Obywatel Katowic”. W kolejnych latach regulacje te zmieniono: 26 kwietnia 2004 roku uchwalono nowy tryb nadawania i wręczania tytułu, a 27 lutego 2006 roku wprowadzono kolejne modyfikacje.
Tytuł nadawany jest uchwałą Rady Miasta zwykłą większością głosów w głosowaniu jawnym. Akt przyznania wraz ze stosowną uchwałą wręczany jest uroczyście podczas sesji Rady Miasta zwoływanej w rocznicę nadania Katowicom praw miejskich.
Prezydent Miasta Katowice – najwyższy organ wykonawczy miasta, pełniący funkcję zwierzchnika pracowników Urzędu Miasta Katowice, kierowników miejskich jednostek organizacyjnych oraz podległych służb, inspekcji i straży. Urząd ten został ustanowiony 28 grudnia 1866 roku i od tego czasu stanowi kluczowy element samorządowej administracji Katowic.