Prezydium Sejmu Śląskiego

Sejm Śląski – organ ustawodawczy autonomicznego województwa śląskiego, działający od 15 lipca 1920 roku do 6 maja 1945 roku (w praktyce do wybuchu II wojny światowej).

Sejm Śląski został powołany na mocy Statutu Organicznego Województwa Śląskiego – ustawy konstytucyjnej przyjętej przez Sejm Ustawodawczy 15 lipca 1920 roku. Stanowił jeden z filarów autonomii województwa śląskiego. Do jego zadań należało m.in. uchwalanie prawa lokalnego oraz powoływanie Rady Wojewódzkiej. Kompetencje sejmu nie obejmowały jednak polityki zagranicznej ani spraw wojskowych, które pozostawały w gestii parlamentu centralnego w Warszawie.

Początkowo sejm liczył 48 posłów wybieranych w trzech okręgach w systemie proporcjonalnym d’Hondta. W wyniku nowelizacji ordynacji wyborczej z 1935 roku liczba parlamentarzystów została zmniejszona do 24. Jesienią 1938 roku, po aneksji Zaolzia, prezydent Ignacy Mościcki wyznaczył dodatkowo 4 nowych posłów.

Sejm Śląski – organ ustawodawczy autonomicznego województwa śląskiego, działający od 15 lipca 1920 roku do 6 maja 1945 roku (w praktyce do wybuchu II wojny światowej).

Sejm Śląski został powołany na mocy Statutu Organicznego Województwa Śląskiego – ustawy konstytucyjnej przyjętej przez Sejm Ustawodawczy 15 lipca 1920 roku. Stanowił jeden z filarów autonomii województwa śląskiego. Do jego zadań należało m.in. uchwalanie prawa lokalnego oraz powoływanie Rady Wojewódzkiej. Kompetencje sejmu nie obejmowały jednak polityki zagranicznej ani spraw wojskowych, które pozostawały w gestii parlamentu centralnego w Warszawie.

Początkowo sejm liczył 48 posłów wybieranych w trzech okręgach w systemie proporcjonalnym d’Hondta. W wyniku nowelizacji ordynacji wyborczej z 1935 roku liczba parlamentarzystów została zmniejszona do 24. Jesienią 1938 roku, po aneksji Zaolzia, prezydent Ignacy Mościcki wyznaczył dodatkowo 4 nowych posłów.

Sejm Śląski – organ ustawodawczy autonomicznego województwa śląskiego, działający od 15 lipca 1920 roku do 6 maja 1945 roku (w praktyce do wybuchu II wojny światowej).

Sejm Śląski został powołany na mocy Statutu Organicznego Województwa Śląskiego – ustawy konstytucyjnej przyjętej przez Sejm Ustawodawczy 15 lipca 1920 roku. Stanowił jeden z filarów autonomii województwa śląskiego. Do jego zadań należało m.in. uchwalanie prawa lokalnego oraz powoływanie Rady Wojewódzkiej. Kompetencje sejmu nie obejmowały jednak polityki zagranicznej ani spraw wojskowych, które pozostawały w gestii parlamentu centralnego w Warszawie.

Początkowo sejm liczył 48 posłów wybieranych w trzech okręgach w systemie proporcjonalnym d’Hondta. W wyniku nowelizacji ordynacji wyborczej z 1935 roku liczba parlamentarzystów została zmniejszona do 24. Jesienią 1938 roku, po aneksji Zaolzia, prezydent Ignacy Mościcki wyznaczył dodatkowo 4 nowych posłów.

Sejm Śląski – organ ustawodawczy autonomicznego województwa śląskiego, działający od 15 lipca 1920 roku do 6 maja 1945 roku (w praktyce do wybuchu II wojny światowej).

Sejm Śląski został powołany na mocy Statutu Organicznego Województwa Śląskiego – ustawy konstytucyjnej przyjętej przez Sejm Ustawodawczy 15 lipca 1920 roku. Stanowił jeden z filarów autonomii województwa śląskiego. Do jego zadań należało m.in. uchwalanie prawa lokalnego oraz powoływanie Rady Wojewódzkiej. Kompetencje sejmu nie obejmowały jednak polityki zagranicznej ani spraw wojskowych, które pozostawały w gestii parlamentu centralnego w Warszawie.

Początkowo sejm liczył 48 posłów wybieranych w trzech okręgach w systemie proporcjonalnym d’Hondta. W wyniku nowelizacji ordynacji wyborczej z 1935 roku liczba parlamentarzystów została zmniejszona do 24. Jesienią 1938 roku, po aneksji Zaolzia, prezydent Ignacy Mościcki wyznaczył dodatkowo 4 nowych posłów.