Ofiary pacyfikacji w kopalni „Wujek” w Katowicach

Pacyfikacja strajku w kopalni „Wujek” miała miejsce 16 grudnia 1981 roku w Katowicach, w związku z ogłoszeniem stanu wojennego w Polsce.

Tego dnia doszło do brutalnego stłumienia strajku okupacyjnego prowadzonego przez górników sprzeciwiających się polityce władz komunistycznych. W działaniach brały udział oddziały Milicji Obywatelskiej, ZOMO oraz wojsko. Podczas interwencji funkcjonariusze Plutonu Specjalnego ZOMO otworzyli ogień do protestujących, w wyniku czego zginęło 9 górników, a 23 zostało rannych. Po stronie sił pacyfikujących obrażenia odniosło 41 milicjantów i żołnierzy, w tym 11 ciężko.

Instytut Pamięci Narodowej określa te wydarzenia jako najkrwawszą pacyfikację stanu wojennego, która stała się jednym z najbardziej dramatycznych symboli represji władz wobec społeczeństwa w latach 80.

Zawartość dostępna dla użytkowników posiadających aktywną ofertę PAKIET+ (dostęp do 6 baz danych: Absolwent+, Belfer+, Duchowny+, Nekropolia+, Mieszkańcy+ oraz Urzędnik+ za 39 zł / 14 dni)
Dołącz Teraz

Masz już konto? Zaloguj się tutaj

Rektorzy Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach

Uniwersytet Śląski w Katowicach (UŚ) to publiczna uczelnia wyższa, powołana 8 czerwca 1968 roku jako dziewiąty uniwersytet w Polsce. Główna siedziba znajduje się w Katowicach, jednak uczelnia posiada również wydziały i jednostki w Sosnowcu, Chorzowie, Rybniku oraz Cieszynie, tworząc rozbudowaną sieć akademicką w regionie.

Uniwersytet Śląski oferuje szeroki wybór kierunków studiów – od nauk humanistycznych i społecznych, przez przyrodnicze i ścisłe, po sztukę i nauki techniczne. Kształci zarówno studentów pierwszego i drugiego stopnia, jak i doktorantów, a także prowadzi studia podyplomowe.

Placówka aktywnie uczestniczy w badaniach naukowych, współpracując z instytucjami krajowymi i zagranicznymi. Jest też ważnym centrum życia kulturalnego i intelektualnego regionu, angażując się w wydarzenia artystyczne, naukowe i społeczne. Uniwersytet Śląski odgrywa kluczową rolę w rozwoju Górnego Śląska, łącząc tradycję akademicką z nowoczesnym podejściem do edukacji i badań.

Zawartość dostępna dla użytkowników posiadających aktywną ofertę PAKIET+ (dostęp do 6 baz danych: Absolwent+, Belfer+, Duchowny+, Nekropolia+, Mieszkańcy+ oraz Urzędnik+ za 39 zł / 14 dni)
Dołącz Teraz

Masz już konto? Zaloguj się tutaj

Proboszczowie Parafii Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Katowicach

Parafia Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Katowicach, znana również jako parafia Mariacka, to rzymskokatolicka wspólnota należąca do dekanatu Katowice-Śródmieście archidiecezji katowickiej. Jej siedziba mieści się w Śródmieściu Katowic, przy placu ks. Emila Szramka 1.

Kościół parafialny, wzniesiony w latach 1862–1870 według projektu Alexisa Langera, reprezentuje styl neogotycki i stanowi jeden z najbardziej rozpoznawalnych zabytków Katowic.

Zawartość dostępna dla użytkowników posiadających aktywną ofertę PAKIET+ (dostęp do 6 baz danych: Absolwent+, Belfer+, Duchowny+, Nekropolia+, Mieszkańcy+ oraz Urzędnik+ za 39 zł / 14 dni)
Dołącz Teraz

Masz już konto? Zaloguj się tutaj

Proboszczowie Parafii św. apostołów Piotra i Pawła w Katowicach

Parafia Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Katowicach – parafia rzymskokatolicka, należąca do dekanatu Katowice-Śródmieście w archidiecezji katowickiej. Została erygowana 1 lipca 1910 roku. Jej siedziba mieści się przy ulicy Mikołowskiej 32, w katowickim Śródmieściu.

Kościół parafialny, pod wezwaniem św. Apostołów Piotra i Pawła, powstał w latach 1898–1902. Świątynia została zbudowana w stylu neogotyckim i stanowi jeden z najważniejszych zabytków sakralnych Katowic.

Zawartość dostępna dla użytkowników posiadających aktywną ofertę PAKIET+ (dostęp do 6 baz danych: Absolwent+, Belfer+, Duchowny+, Nekropolia+, Mieszkańcy+ oraz Urzędnik+ za 39 zł / 14 dni)
Dołącz Teraz

Masz już konto? Zaloguj się tutaj

Dyrektorzy i kierownicy Szkoły Podstawowej nr 53 im. Stefana Żeromskiego w Katowicach

Szkoła Podstawowa nr 53 im. Stefana Żeromskiego w Katowicach – szkoła podstawowa mieszcząca się przy placu Wyzwolenia 18, na terenie dzielnicy Janów-Nikiszowiec. Została założona 16 października 1911 roku. Jej patronem jest Stefan Żeromski. Ze względu na lokalizację w sercu Nikiszowca, znanego z charakterystycznej ceglanej zabudowy, placówka często nazywana jest „szkołą z czerwonej cegły”.

Numeracja szkoły wielokrotnie zmieniała się wraz z przynależnością administracyjną osiedla. W Nikiszowcu funkcjonowały dwie szkoły – żeńska i męska:

  • Szkoła nr 1 (żeńska): w latach 1924–1939 i 1945–1950 nosiła numer 3, następnie 14 (1951–1955), 12 (do 1960) oraz 52 (1960–1964).

  • Szkoła nr 2 (męska): w latach 1924–1939 i 1945–1950 funkcjonowała jako nr 4, później jako 15 (1951–1955), 13 (1955–1959) oraz 53 (1960–1964).

Podczas okupacji niemieckiej działała początkowo jedna szkoła, a w latach 1940–1944 funkcjonowały dwie szkoły niemieckie. W 1964 roku obie placówki połączono, tworząc jedną szkołę podstawową z numerem 53, której patronem został Stefan Żeromski.

Zawartość dostępna dla użytkowników posiadających aktywną ofertę PAKIET+ (dostęp do 6 baz danych: Absolwent+, Belfer+, Duchowny+, Nekropolia+, Mieszkańcy+ oraz Urzędnik+ za 39 zł / 14 dni)
Dołącz Teraz

Masz już konto? Zaloguj się tutaj

Posłowie na Sejm Śląski IV kadencji (1935–1945)

Sejm Śląski – organ ustawodawczy autonomicznego województwa śląskiego, działający od 15 lipca 1920 roku do 6 maja 1945 roku (w praktyce do wybuchu II wojny światowej).

Sejm Śląski został powołany na mocy Statutu Organicznego Województwa Śląskiego – ustawy konstytucyjnej przyjętej przez Sejm Ustawodawczy 15 lipca 1920 roku. Stanowił jeden z filarów autonomii województwa śląskiego. Do jego zadań należało m.in. uchwalanie prawa lokalnego oraz powoływanie Rady Wojewódzkiej. Kompetencje sejmu nie obejmowały jednak polityki zagranicznej ani spraw wojskowych, które pozostawały w gestii parlamentu centralnego w Warszawie.

Początkowo sejm liczył 48 posłów wybieranych w trzech okręgach w systemie proporcjonalnym d’Hondta. W wyniku nowelizacji ordynacji wyborczej z 1935 roku liczba parlamentarzystów została zmniejszona do 24. Jesienią 1938 roku, po aneksji Zaolzia, prezydent Ignacy Mościcki wyznaczył dodatkowo 4 nowych posłów.

Zawartość dostępna dla użytkowników posiadających aktywną ofertę PAKIET+ (dostęp do 6 baz danych: Absolwent+, Belfer+, Duchowny+, Nekropolia+, Mieszkańcy+ oraz Urzędnik+ za 39 zł / 14 dni)
Dołącz Teraz

Masz już konto? Zaloguj się tutaj

Posłowie na Sejm Śląski III kadencji (1930–1935)

Sejm Śląski – organ ustawodawczy autonomicznego województwa śląskiego, działający od 15 lipca 1920 roku do 6 maja 1945 roku (w praktyce do wybuchu II wojny światowej).

Sejm Śląski został powołany na mocy Statutu Organicznego Województwa Śląskiego – ustawy konstytucyjnej przyjętej przez Sejm Ustawodawczy 15 lipca 1920 roku. Stanowił jeden z filarów autonomii województwa śląskiego. Do jego zadań należało m.in. uchwalanie prawa lokalnego oraz powoływanie Rady Wojewódzkiej. Kompetencje sejmu nie obejmowały jednak polityki zagranicznej ani spraw wojskowych, które pozostawały w gestii parlamentu centralnego w Warszawie.

Początkowo sejm liczył 48 posłów wybieranych w trzech okręgach w systemie proporcjonalnym d’Hondta. W wyniku nowelizacji ordynacji wyborczej z 1935 roku liczba parlamentarzystów została zmniejszona do 24. Jesienią 1938 roku, po aneksji Zaolzia, prezydent Ignacy Mościcki wyznaczył dodatkowo 4 nowych posłów.

Zawartość dostępna dla użytkowników posiadających aktywną ofertę PAKIET+ (dostęp do 6 baz danych: Absolwent+, Belfer+, Duchowny+, Nekropolia+, Mieszkańcy+ oraz Urzędnik+ za 39 zł / 14 dni)
Dołącz Teraz

Masz już konto? Zaloguj się tutaj

Posłowie na Sejm Śląski II kadencji (1930)

Sejm Śląski – organ ustawodawczy autonomicznego województwa śląskiego, działający od 15 lipca 1920 roku do 6 maja 1945 roku (w praktyce do wybuchu II wojny światowej).

Sejm Śląski został powołany na mocy Statutu Organicznego Województwa Śląskiego – ustawy konstytucyjnej przyjętej przez Sejm Ustawodawczy 15 lipca 1920 roku. Stanowił jeden z filarów autonomii województwa śląskiego. Do jego zadań należało m.in. uchwalanie prawa lokalnego oraz powoływanie Rady Wojewódzkiej. Kompetencje sejmu nie obejmowały jednak polityki zagranicznej ani spraw wojskowych, które pozostawały w gestii parlamentu centralnego w Warszawie.

Początkowo sejm liczył 48 posłów wybieranych w trzech okręgach w systemie proporcjonalnym d’Hondta. W wyniku nowelizacji ordynacji wyborczej z 1935 roku liczba parlamentarzystów została zmniejszona do 24. Jesienią 1938 roku, po aneksji Zaolzia, prezydent Ignacy Mościcki wyznaczył dodatkowo 4 nowych posłów.

Zawartość dostępna dla użytkowników posiadających aktywną ofertę PAKIET+ (dostęp do 6 baz danych: Absolwent+, Belfer+, Duchowny+, Nekropolia+, Mieszkańcy+ oraz Urzędnik+ za 39 zł / 14 dni)
Dołącz Teraz

Masz już konto? Zaloguj się tutaj

Posłowie na Sejm Śląski I kadencji (1922–1929)

Sejm Śląski – organ ustawodawczy autonomicznego województwa śląskiego, działający od 15 lipca 1920 roku do 6 maja 1945 roku (w praktyce do wybuchu II wojny światowej).

Sejm Śląski został powołany na mocy Statutu Organicznego Województwa Śląskiego – ustawy konstytucyjnej przyjętej przez Sejm Ustawodawczy 15 lipca 1920 roku. Stanowił jeden z filarów autonomii województwa śląskiego. Do jego zadań należało m.in. uchwalanie prawa lokalnego oraz powoływanie Rady Wojewódzkiej. Kompetencje sejmu nie obejmowały jednak polityki zagranicznej ani spraw wojskowych, które pozostawały w gestii parlamentu centralnego w Warszawie.

Początkowo sejm liczył 48 posłów wybieranych w trzech okręgach w systemie proporcjonalnym d’Hondta. W wyniku nowelizacji ordynacji wyborczej z 1935 roku liczba parlamentarzystów została zmniejszona do 24. Jesienią 1938 roku, po aneksji Zaolzia, prezydent Ignacy Mościcki wyznaczył dodatkowo 4 nowych posłów.

Zawartość dostępna dla użytkowników posiadających aktywną ofertę PAKIET+ (dostęp do 6 baz danych: Absolwent+, Belfer+, Duchowny+, Nekropolia+, Mieszkańcy+ oraz Urzędnik+ za 39 zł / 14 dni)
Dołącz Teraz

Masz już konto? Zaloguj się tutaj

Nauczyciele I Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Kopernika w Katowicach (1945 – 2025)

I Liceum Ogólnokształcące z Oddziałami Dwujęzycznymi im. Mikołaja Kopernika w Katowicach to publiczna szkoła średnia działająca w ramach Zespołu Szkół Ogólnokształcących nr 1 im. Mikołaja Kopernika. Jej siedziba mieści się przy ulicy Henryka Sienkiewicza 74, w samym sercu katowickiego Śródmieścia.

Początki placówki sięgają 1898 roku, kiedy powołano do życia Miejską Szkołę Realną. W latach 1906–1950 jej siedzibą był gmach przy ulicy Jagiellońskiej 28. Obecnie liceum wyróżnia się profilem matematyczno-przyrodniczym oraz prowadzeniem oddziałów dwujęzycznych z językiem francuskim jako językiem nauczania.

Zawartość dostępna dla użytkowników posiadających aktywną ofertę PAKIET+ (dostęp do 6 baz danych: Absolwent+, Belfer+, Duchowny+, Nekropolia+, Mieszkańcy+ oraz Urzędnik+ za 39 zł / 14 dni)
Dołącz Teraz

Masz już konto? Zaloguj się tutaj