Gdańsk – Dawniej i Dziś
Zapraszamy na historyczną podróż do Gdańska. Zobacz jak miasto wyglądało i zmieniało się od lat 20/30 XX w. do lat 90 XX w. Archiwalne zdjęcia Narodowego Archiwum Cyfrowego porównamy ze…
Zapraszamy na historyczną podróż do Gdańska. Zobacz jak miasto wyglądało i zmieniało się od lat 20/30 XX w. do lat 90 XX w. Archiwalne zdjęcia Narodowego Archiwum Cyfrowego porównamy ze…
Powstanie parafii p.w. Opatrzności Bożej w Gdańsku, obejmującej teren byłego lotniska – dzielnicę Zaspa. Ustanowienie ks. Juliana Nogi proboszczem nowo powstałej parafii (5.VIII.79). Pierwsza msza św. w parafii (19 VIII.79). Budowa baraku mieszczącego salki katechetyczne, tymczasową kaplicę, i mieszkania księży. Budowa, poświęcenie budynku kaplicy (19.II.1980).
Kościół św. Brygidy w Gdańsku związany z zakonem Najświętszego Zbawiciela sięga swymi początkami XIV w. Od XVII w. pełnił funkcję kościoła parafialnego. Po kasacie zakonu w 1840 r. świątynia stała się siedzibą parafii wojskowej, a od 1920 r. parafii terytorialnej. Kres działalności duszpasterskiej przyniósł rok 1945. W tym czasie kościół został zniszczony, ostatni wikariusz zginął w tragicznych okolicznościach i został pochowany przez swego proboszcza, ten ostatni wkrótce potem zmarł na wygnaniu. Odnowienie kościoła jak i funkcji parafialnych nastąpiło za czasów ks. prałata Henryka Jankowskiego.
Administrator apostolski diecezji gdańskiej ks. dr Andrzej Wronka powierzył w sierpniu 1946 roku saletynom w obsługę duszpasterską; miejscowość Sobieszewo. W drugiej połowie września 1946 roku z polecenia ks. prowincjała Michała Kolbucha, został skierowany do Sobieszewa ks. Stanisław Krzyworączka w celu założenia i zorganizowania parafii. […]
Malowniczy teren, na którym wybudowano świątynię to miejsce kultu religijnego wiernych z okolicznych miejscowości. Przez stulecia zmieniała się bryła świątyni, materiał budulcowy, patroni, a nawet wyznania – miejsce pozostawało zawsze to samo. O pięknym położeniu pierwotnego kościoła wspomina się w dokumencie wizytacyjnym z roku 1583 […]
W 1981 roku grupa wiernych, mieszkańców górnego Sopotu, przy poparciu księdza proboszcza Edwarda Brzozowskiego, udała się do Biskupa Gdańskiego Lecha Kaczmarka z pisemną prośbą, podpisaną przez 2000 osób, o utworzenie w tej części miasta nowej parafii. Powołano również Komitet Budowy Kościoła, aby wesprzeć starania władz kościelnych. Najważniejsze było uzyskanie terenu pod budowę kościoła. Ostatecznie, w zamian za odstąpienie miastu części terenu należącego do parafii Gwiazdy Morza (w miejscu tym stoi obecnie pomnik ku czci pomordowanych w czasie II wojny światowej mieszkańców Sopotu), otrzymano działkę w górnym Sopocie, położoną na wzgórzu przyległym do lasu. Opracowanie projektu koncepcyjnego świątyni wraz z zapleczem Kuria Biskupia w Gdańsku zleciła architektom: Andrzejowi Kohnke i Januszowi Wieczorkiewiczowi; projekt konstrukcyjny wykonał Andrzej Muziński. 2 lutego 1983 roku erygowana została parafia świętego Bernarda, a jej proboszczem został ks. Zygmunt Toboła.
Archikatedra Oliwska – rzymskokatolicki kościół archikatedralny. Mieści się przy ulicy Bpa Edmunda Nowickiego w gdańskiej dzielnicy Oliwa, w województwie pomorskim. Należy do dekanatu Gdańsk Oliwa w archidiecezji gdańskiej.
Parafia św. Ignacego Loyoli w Gdańsku – parafia rzymskokatolicka usytuowana w Gdańsku na osiedlu Orunia–Św. Wojciech–Lipce, w rejonie historycznym Stare Szkoty. Wchodzi w skład dekanatu Gdańsk Śródmieście, który należy do archidiecezji gdańskiej
Ze źródeł historycznych wiemy, że teren osady Nowy Port (Neufahrtwasser) należał do parafii katolickiej w Oliwie. W roku 1840 coraz liczniejsza grupa katolickich mieszkańców Nowego Portu zwróciła się do oliwskiego proboszcza z prośbą o posługę i opiekę duszpasterską, bądź o utworzenie choćby domu modlitwy czy kaplicy. Dopiero w 1854 r katolicy z Nowego Portu uzyskują zgodę na zawiązanie wspólnoty katolickiej, nad którą pieczę duszpasterską sprawował (kuratus) Ks. Karl Kniffke.
OKSYWIE po raz pierwszy wymienione jest w dokumentach z 1209 roku., kiedy to Stanisława, żona księcia pomorskiego Mestwina I, nadała Kępę Oksywską klasztorowi Norbertanek w Żukowie. O posiadłości te zabiegali również cystersi z Oliwy. Syn Mestwina, książę Świętopełk, ustąpił im w 1224 roku dziewięć z piętnastu wiosek Kępy. Wkrótce potem cofnął darowiznę, ponownie oddając ją Norbertankom. W 1245 roku Świętopełk i biskup kujawski Michał potwierdzili przywilej nadania dla Norbertanek.